Συναυλία για τα 25 χρόνια του Αθήνα 9.84

Συναυλία με τους Leon, Idra Kayne και Ορέστη Ντάντο, για τον εορτασμό των 25 χρόνων του Αθήνα 984, στην Τεχνόπολις Ώρα έναρξης 20:00
Η είσοδος είναι ελεύθερη και αντί εισιτηρίου συγκεντρώνει:
Γάλα εβαπορέ, συσκευασμένα όσπρια, ρύζι και ζυμαρικά, λάδι συσκευασμένο σε μπουκάλια, ντοματοχυμούς συσκευασμένους, διάφορα τρόφιμα σε κονσέρβες, αλάτι, αλεύρι, χαρτικά, οδοντόκρεμες, σαπούνια. Τα τρόφιμα που θα συγκεντρωθούν, θα παραδοθούν στο Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων (ΚΥΑΔΑ) και θα διατεθούν στους άστεγους της πόλης.

Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι) Πρόσβαση:
Μετρό – σταθμός Κεραμεικός
Λεωφορεία – 035, 049, 811, 838, 914, Β18, Γ18, 731, 031 – στάση «Παλαιά Αγορά»
Τρόλεϊ – Νο 21 (από Ομόνοια) – στάση «Παλαιά Αγορά»

Τελικός 57ου διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision

Διεξάγεται στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν και οι 26 χώρες που θα συμμετάσχουν με σειρά εμφάνισης (κατόπιν κληρώσεως) στον τελικό είναι: Ηνωμένο Βασίλειο, Ουγγαρία, Αλβανία, Λιθουανία, Βοσνία & Ερζεγοβίνη, Ρωσία, Ισλανδία, Κύπρος, Γαλλία, Ιταλία, Εσθονία, Νορβηγία, Αζερμπαϊτζάν, Ρουμανία, Δανία, Ελλάδα, Σουηδία, Τουρκία, Ισπανία, Γερμανία, Μάλτα, Π.Γ.Δ.Μ., Ιρλανδία, Σερβία, Ουκρανία, Μολδαβία

Την Ελλάδα εκπροσωπεί η Ελευθερία Ελευθερίου, η οποία ερμηνεύει το τραγούδι “Aphrodisiac” και την Κύπρο η Ήβη Αδάμου με το τραγούδι “La La Love”. Στον τελικό ψηφίζουν όλες οι χώρες που συμμετέχουν στο διαγωνισμό της Eurovision, ανεξάρτητα από το αν έχουν προκριθεί ή όχι. Η βαθμολογία κάθε χώρας προκύπτει από την τηλεψηφοφορία του κοινού και από Κριτική Επιτροπή, σε ποσοστό 50-50. Οι τηλεθεατές έχουν δικαίωμα να ψηφίσουν όποιο τραγούδι επιθυμούν, εκτός από τη συμμετοχή της χώρας τους. Η Αντριάνα Μαγγανιά θα ανακοινώσει από την Αθήνα τη βαθμολογία που θα δώσει η Ελλάδα στους συμμετέχοντες στη βραδιά του τελικού.

1ος Ημιτελικός 57ου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision

Μετά από κλήρωση, η σειρά εμφάνισης των συμμετεχόντων στον 1ο Ημιτελικό, που διεξάγεται απόψε, στο Mπακού έχει ως εξής: Μαυροβούνιο, Ισλανδία, Ελλάδα, Λετονία, Αλβανία, Ρουμανία, Ελβετία, Βέλγιο, Φινλανδία, Ισραήλ, Άγιος Μαρίνος, Κύπρος, Δανία, Ρωσία, Ουγγαρία, Αυστρία, Μολδαβία, Ιρλανδία.
Η Ελλάδα θα εμφανιστεί στην τρίτη θέση με το τραγούδι "Aphrodisiac", σε μουσική και στίχους Δημήτρη Στάσσου, Mikaela Stenstrom και Dajana Loof και ερμηνεία Ελευθερία Ελευθερίου

Τα πολεμικά τραγούδια του ‘40

Οι Έλληνες δεν πολέμησαν μόνο με τα όπλα, πολέμησαν και με τα τραγούδια.

Η κήρυξη του πολέμου, δεν βρήκε απροετοίμαστους τους Έλληνες, καθώς οι εφημερίδες και το ραδιόφωνο μετέδιδαν ειδήσεις από τον κόσμο. Μετά την έντονη αναστάτωση των πρώτων ημερών, ο ενθουσιασμός και οι πατριωτικές εκδηλώσεις, έδωσαν θέση στην αγωνία για την επιστράτευση αλλά και τις αλλαγές στον τρόπο της από δω και πέρα ζωή τους, συσκότιση, έλλειψη αγαθών, καυσίμων κλπ.

Το μεγαλύτερο βάρος για την ηθική και ψυχολογική υποστήριξη των ανθρώπων που έμειναν στα μετόπισθεν και αγωνιούσαν για την έκβαση του πολέμου, αλλά και την τύχη των ανθρώπων τους που πολεμούσαν στα βουνά ανέλαβαν οι άνθρωποι του θεάτρου και του τραγουδιού. Διασκεδάζοντας την σοβαρότητα της κατάστασης οι στιχουργοί και οι επιθεωρησιογράφοι της εποχής, βγάζουν αμέσως σε τραγούδια, τις πρώτες σατυρικές παρωδίες, κυρίως πάνω σε γνωστές επιτυχίες του ελαφρού-ευρωπαϊκού τραγουδιού της εποχής εκείνης.

Όλα τα θέατρα της Αθήνας το ένα μετά το άλλο ανεβάζουν πολεμικές σάτιρες.
Στο θέατρο Μουντιάλ, σε στίχους του Γ. Θίσβιου και βασισμένο στο τραγούδι του Θεόφ. Σακελλαρίδη « Πλένει η Βάσω τα προικιά της», η Σοφία Βέμπο τραγουδά:
«Αχ βάζει ο Ντούτσε την στολή του / και την σκούφια την ψηλή του / μ’ όλα τα φτερά / και μια νύχτα με φεγγάρι / την Ελλάδα πάει να πάρει / βρε, τον φουκαρά!».
«Παιδιά της Ελλάδος παιδιά/ που σκληρά πολεμάτε/ πάνω στα βουνά/ Παιδιά στην γλυκιά Παναγιά/ προσευχόμαστε όλες/ να έρθετε ξανά...».

Αξίζει να αναφέρουμε την ιστορία που γράφτηκαν «Τα παιδιά της Ελλάδος παιδιά».
Ο Μ. Τραϊφόρος έχει γράψει για την επιθεώρηση «Πολεμική Αθήνα» ένα πατριωτικό τραγουδάκι για την Ρένα Βλαχοπούλου, που αρέσει στην Βέμπο. Ζητάει λοιπόν από τον μετέπειτα μνηστήρα της, να γράψει και για εκείνη ένα, πάνω στην μουσική της
«Ζεχρά, πίστεψέ με Ζεχρά» του συνθέτη Μιχ. Σογιούλ. Ο Τραϊφόρος της γράφει «Τα παιδιά..» και τελειώνει το ρεφρέν με τους στίχους: «Κι αν δεν βγείτε νικητές να μην έρθετε ποτέ», που η Σοφία Βέμπο τους βρίσκει πολύ σκληρούς, αλλάζοντας τους σε: «Με της νίκης τα κλαδιά σας προσμένουμε παιδιά».

Η φωνή της γεμάτη παλμό, μετατρέπεται σε πολεμικό σάλπισμα για την νίκη, εμψυχώνοντας και τονώνοντας το ηθικό του ελληνικού λαού. Η τραγουδίστρια της νίκης πολεμάει και εξευτελίζει τον εχθρό μέσα από τα τραγούδια της. Ένα άλλο τραγούδι, χαρακτηριστικό της αυτοπεποίθησης που είχαν προκαλέσει οι πρώτες νίκες του Ελληνικού Στρατού στην Αλβανία, είναι αυτό που έγραψε ο φαντάρος τότε Γιώργος Οικονομίδης, τραγουδισμένο από την Ρένα Βλαχοπούλου στην πολεμική επιθεώρηση «Μπέλλα Γκρέτσια». Εμείς σήμερα το γνωρίζουμε με την φωνή της Σοφίας Βέμπο. «Με το χαμόγελο στα χείλη/ πάνε οι φαντάροι μας μπροστά/ και γίνανε οι Ιταλοί ρεζίλι/ γιατί η καρδιά τους δεν βαστά...»

Ένα ταγκό του πολέμου, είναι το επόμενο τραγούδι του Μιχ. Σογιούλ, σε στίχους του Κώστα Κοφινιώτη, τραγουδισμένο πάλι από την Σοφία Βέμπο.
«Ούτε ‘να δάκρυ απ’ τα μάτια ας μην κυλήσει/ στου χωρισμού μας το πικρό φιλί/ πρέπει ο καθένας μας τώρα να πολεμήσει/ αφού η γλυκιά πατρίδα το καλεί»

Τραγούδια για το έπος του ‘40 έγραψαν και οι λαϊκοί δημιουργοί και μάλιστα σε ρυθμό ζεμπέκικο, όπως οι Μ. Μάτσας- Σ. Περιστέρης «Το όνειρο του Μπενίτο», Μπαγιαντέρας, «Ψηλά στις Πίνδου τα βουνά», Μάρκος Βαμβακάρης «Γεια σας φανταράκια μας», Παναγιώτης Τούντας «Δεν με φοβίζει ο πόλεμος», ο Χαράλαμπος Βασιλειάδης «Με θάρρος αγωνίζομαι», Γενίτσαρης, Περπινιάδης, Παπαϊωάννου κά
«Σου στέλνω χαιρετίσματα απ’ τα βουνά μανούλα/
Στο καραούλι βρίσκομαι στην πιο ψηλή ραχούλα/
Ψηλά βουνά κι απάτητα, μανούλα μου περνούμε/
Νεμέρσκα, Πίνδο, Μόροβα και πάντοτε νικούμε».

Θα τελειώσω με τα λόγια που είχε πει η Σοφία Βέμπο, πολλά χρόνια αργότερα το 1974, για τα τραγούδια εκείνης της εποχής:
«Τα πολεμικά μου τραγούδια, δεν είναι κοινά καθημερινά τραγούδια. Είναι κραυγές λευτεριάς, σπίθες υπερηφάνειας. Δεν τραγουδώ εγώ σ’ αυτά, τραγουδάει η ψυχή της πατρίδας, η ψυχή της ράτσας, η ψυχή του αδούλωτου λαού μας. Είναι τραγούδια που η δόξα τους έχει βάλει μουσική σε στίχους, που τους έχει γράψει η λεβεντιά η Ελληνική. Με τα τραγούδια μου αυτά, θαρρώ πως αφήνω στις καινούριες γενιές μια κληρονομιά Ελληνικού θάρρους, Ελληνικής λεβεντιάς και Ελληνικής ...αποκοτιάς».

Χάρης Κόντος

ΔΟΥΚΙΣΣΑ

Πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 69 ετών μετά από πολύχρονη μάχη με την επάρατη νόσο

Γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1941 στο Πασαλιμάνι του Πειραιά με καταγωγή από τα Δωδεκάνησα, όπου και το χαρακτηριστικό όνομά της, Δούκισσα. Το επώνυμό της Φωταρά. Αρχικά πρωτοεμφανίστηκε σαν χορεύτρια, θα συνεχίσει όμως με το τραγούδι όταν σε ηλικία 12 χρονών κερδίσει σε κάποιο διαγωνισμό τραγουδιού.

Την επόμενη χρονιά ηχογραφεί στην Κολούμπια τον πρώτο της δίσκο, «Με την κοπέλα π’ αγαπώ» του συνθέτη Στέλιου Χρυσίνη, και με συνοδεία το Τρίο Γκρέκο. Δεν είχε επιτυχία γιατί στην άλλη πλευρά ήταν ο «Δεσμοφύλακας» του Στέλιου Καζαντζίδη.

Τα τραγούδια που θα την καθιερώσουν είναι οι «Αναμνήσεις», «Άνθρωποι ήμαστε», «Που πας χωρίς αγάπη». Μετά ήρθε η συνεργασία της με τον Τάκη Μουσαφίρη, αλλά και με άλλους συνθέτες, όπου κάνει μεγάλες επιτυχίες, όπως: «Ατάκα κι επιτόπου», «Φιλάκια ...στα χειλάκια», «Παντρεμένοι κι οι δυο» «Θέλεις να πεθάνω», «Φωτιά στα σαββατόβραδα», «Το μωρό», «Είσαι τρελός», «Το καφενείο», «Σου μιλάω για μεγάλη τρέλα».

Εμφανίζεται στα καλύτερα μαγαζιά της εποχής της, «Νεράιδα», «Δειλινά», «Διογένης» κ ά. Έχει πρωταγωνιστήσει σε 8 ταινίες μελό που ήταν τότε της μόδας, ενώ έχει λάβει μέρος σαν τραγουδίστρια σε περισσότερες από 40.

Χάρης Κόντος

Δήμος Χαλανδρίου

Η Φιλαρμονική του Δήμου Χαλανδρίου τη Δευτέρα 27/6 ώρα 20.30 στο Θέατρο Ρεματιάς Χαλανδρίου διοργανώνει αφιέρωμα στον Adrew Lloyd Webber. Είσοδος Ελεύθερη Θα ακουστούν τα αποσπάσματα από τα μιούζικαλ «Φάντασμα της Όπερας», «Cats», «Woman in White», «Evita» Σολίστ: Τζίνα Πούλου Διεύθυνση Ορχήστρας : Γιώργος Καλαϊτζής

Μαϊκλ Τζάκσον

Δυο χρόνια χωρίς τον «βασιλιά της ποπ»

Γεννήθηκε στο Γκάρι της Ινδιάνα στις 29 Αυγούστου του 1958. Ξεκίνησε την καριέρα του την δεκαετία του ‘60 ως μέλος του οικογενειακού συγκροτήματος The Jackson 5. Το 1971 ξεκίνησε σόλο καριέρα, που τον ανέδειξε ως καλλιτέχνη του διεθνούς στερεώματος, κερδίζοντας την αγάπη μεγάλης μερίδας του κοινού.

Τα τραγούδια του ξεχώρισαν και ανέβηκαν στην κορυφή των διεθνών sharts, χαρίζοντάς του 13 φορές βραβείο Grammy. Μερικά από τα τραγούδια του: “Thriller”, “Don’t stop till you get enough”, Rock with you”, “Billie Jean”, “Bad”, “Beat it”.

Είχε υποστεί πολλές πλαστικές εγχειρήσεις που είχαν αλλάξει τελείως το πρόσωπό του, ακόμα και αυτή την χροιά του δέρματός του. Είχε εμπλακεί στα δικαστήρια και απαλλάχτηκε το 2005, για κακοποίηση ανηλίκου, ενώ τα τελευταία χρόνια είχε καταστραφεί οικονομικά χάνοντας μεγάλο μέρος της περιουσίας του.

Αρκετά χρόνια είχε σταματήσει τις εμφανίσεις του, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε και επρόκειτο να ξαναδώσει συναυλίες, από τις 13 Ιουλίου, αρχής γενομένης από το Ο2 του Λονδίνου. Σημειωτέον ότι τα εισιτήρια των συναυλιών του ήταν προπωλημένα από τον Μάρτιο.

Στις 25 Ιουνίου 2009, μεταφέρθηκε εσπευσμένα από την έπαυλή του στο Μπέβερλι Χιλς στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου UGLA του Λος Άντζελες.Οι τραυματιοφορείς που τον μετέφεραν τον βρήκαν χωρίς αναπνοή και παρ’ όλη την καρδιοαναπνευστική ανάνηψη που του έκαναν δεν κατάφεραν να τον επαναφέρουν.

Χάρης Κόντος

Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής

Ατζέντα Εκδηλώσεων

Την Τρίτη 21/6 και ώρα 21:00 η Μικτή Δημοτική Χορωδία και το Σύνολο Παλαιάς Μουσικής σε συναυλία στο Βυζαντινό Μουσείο (Βασ. Σοφίας 22). Διεύθυνση Χορωδίας: Σταύρος Μπερής. Είσοδος Ελεύθερη

Στους Κήπους του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών την Τρίτη 21/6 με ελεύθερη για το κοινό είσοδο, στις 20.00, μουσική βραδιά που περιλαμβάνει την εμφάνιση πέντε μουσικών συνόλων ("Metallon", Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, Melos Brass & Φίλοι, Καμεράτα - Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής και Κουιντέτο του Δημήτρη Καλαντζή) που θα παρουσιάσουν, εναλλάξ σε δύο σκηνές, τέσσερα ημίωρα προγράμματα με δημοφιλή έργα, μέσα από όλο το φάσμα της μουσικής. Η γιορτή θα κλείσει με μουσική από dj.

Στον πεζόδρομο της οδού Αδριανού εμπρός από το Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο Athenaeum την Τρίτη 21/6 από τις 20.00 ως τις 24.00 και με ελεύθερη είσοδο για το κοινό έχει προετοιμαστεί μια βραδιά γεμάτη μουσική που περιλαμβάνει από τζαζ μελωδίες, ιταλικές καντσονέτες και γαλλικά βαλς ως ελληνικές και βαλκανικές μουσικές και κινηματογραφικές επιτυχίες.

Στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (οδός Σίνα) την Τρίτη 19/6 με ώρα έναρξης 19:00 συναυλία με έργα του Μίκη Θεοδωράκη. Είσοδος ελεύθερη. Στο Δελφικό Ωδείο (Κορινθίας 6, Αμπελόκηποι) Κλασσική μουσική με ώρα έναρξης 11:00.

Την Τετάρτη 22/6 και ώρα 21:00 η Συμφωνική Ορχήστρα στο Βυζαντινό Μουσείο (Βασ. Σοφίας 22), με ελεύθερη είσοδο. Μουσική Διεύθυνση: Μιχάλης Οικονόμου.
Ακόμα στην πλατεία Κεραμικού με ώρα έναρξης 18:00, Pop electro dance

Παλιά Βουλή-Πλατεία Κολοκοτρώνη την Τετάρτη 22/6 με ελεύθερη είσοδο στις 21:00 Soulfoul house, Dj Betty. Και την Πέμπτη με ώρα έναρξης 21:00 Soul foul house

Μουσικές Εκδηλώσεις

Τα Μουσικά Σύνολα του Δήμου Αθηναίων παρουσιάζουν στις 6/6 στις 21:00 στην “Τεχνόπολις” του Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι) το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής υπό τη μουσική διεύθυνση του Χρήστου Χαλκιά σε μια συναυλία με τραγούδια που αγαπάμε. Με το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής τραγουδούν ο Γιώργος Γερολυμάτος και η Νάντια Καραγιάννη και η είσοδος είναι ελεύθερη

Τα Μουσικά Σύνολα του Δήμου Αθηναίων παρουσιάζουν βιεννέζικα βαλς στις 9/6 στις 21:00 με τη Συμφωνική Ορχήστρα υπό τη μουσική διεύθυνση του Ανδρέα Τσελίκα στην πλατεία Συντάγματος. Σολίστ: Γιάννης Γεωργιάδης, βιολί. Συμμετέχουν χορευτές από τη σχολή Danza Vista. Είσοδος Ελεύθερη

11ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Τζαζ

Από τις 24-29/5 Μουσικά σχήματα από δώδεκα χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ουγγαρία, Σλοβακία, Πορτογαλία, Δανία, Ισπανία, Αυστρία, Ολλανδία, Ελλάδα, Τσεχία, Σουηδία, Λουξεμβούργο και Βέλγιο-κατά σειρά εμφάνισης-), αλλά και σπουδαίοι Έλληνες καλλιτέχνες συμμετέχουν στο 11ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Τζαζ που πραγματοποιείται στην “Τεχνόπολις” του Δήμου Αθηναίων (Πειραιώς 100, Γκάζι). Η είσοδος είναι ελεύθερη και η ώρα έναρξης 21:00

Στην τελετή έναρξης 24/5 και λήξης 29/5 αντίστοιχα, του Jazz Festival εμφανίζεται η Big Band υπό την Μουσική Διεύθυνση του Γιάννη Τερεζάκη. Τραγούδι Veronica Montensen

"Συναυλία στο Μουσείο της Ακρόπολης"

H Συμφωνική Ορχήστρα και η Μικτή Χορωδία του Δήμου Αθηναίων σε συναυλία την Τετάρτη 18/5 στις 20:30 στο Μουσείο της Ακρόπολης (Είσοδος Μουσείου, στην αρχή του πεζόδρομου της Οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου), με ελεύθερη είσοδο

Το πρόγραμμα της συναυλίας περιλαμβάνει:
Modest Musorgsky (1839-1881): Νύχτα στο φαλακρό βουνό.
Gabriel Fauré (1845-1924): Pavane, για ορχήστρα και χορωδία, έργο 50.
Alexander Borodin (1833-1887): “Πολοβετσιανοί χοροί”, για ορχήστρα και χορωδία, από την όπερα Πρίγκιπας Ιγκόρ.
Ludwig van Beethoven (1770-1827): Φαντασία για πιάνο, χορωδία και ορχήστρα, έργο 80.

Σολίστ: Δημήτρης Βεζύρογλου, πιάνο
Διδασκαλία Χορωδίας: Σταύρος Μπερής
Μουσική Διεύθυνση: Ελευθέριος Καλκάνης

56ος Διαγωνισμός της Eurovision

O τελικός του Ευρωπαϊκού Διαγωνισμού Τραγουδιού θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 14/5 στο γήπεδο Fortuna Arena του Ντίσελντορφ.

Στη φετινή διοργάνωση συμμετείχαν 43 χώρες - αριθμός ρεκόρ στην ιστορία του διαγωνισμού. Σύμφωνα με τη διαδικασία, από τους δύο ημιτελικούς επελέγησαν 20 τραγούδια για τον τελικό, στον οποίο συμμετάσχουν απευθείας ως ιδρύτριες χώρες της Eurovision και οι «big four» (Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία και Ισπανία), καθώς και η Ιταλία, η οποία επιστρέφει στον διαγωνισμό έπειτα από 14 χρόνια αποχής.

Η ελληνική συμμετοχή «Watch my dance» -Λούκας Γιώρκας feat. Stereo Mike Μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος, Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη. Η Κύπρος δεν κατάφερε να μπει στον τελικό.

Η σειρά εμφάνισης των τραγουδιών: Φιλανδία, Βοσνία – Ερζεγοβίνη, Δανία, Λιθουανία, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Ελβετία, Εσθονία, Ελλάδα, Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία, Ελβετία, Βρετανία, Μολδαβία, Γερμανία, Ρουμάνια, Αυστρία, Αζερμπαϊτζάν, Σλοβενία, Ισλανδία, Ισπανία, Ουκρανία, Σερβία, και Γεωργία

Στράτος Διονυσίου

«Ο Σαλονικιός» «Ο ταξιτζής» που «Το τελευταίο βράδυ του» «Τα πήρε όλα κι έφυγε» στις 11 Μαΐου του 1990 αφήνοντας « Να βρέχει φωτιά στην στράτα του».

Ο μεγάλος ερμηνευτής του λαϊκού μας τραγουδιού Στράτος Διονυσίου, γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1935 στην Νιγρίτα Σερρών, από μικρασιάτες γονείς. Το 1948 χάνοντας τον πατέρα του, αναγκάζεται να βγει στην βιοπάλη.

Εγκατεστημένος στους Αμπελοκήπους Θεσσαλονίκης θα κάνει διάφορα επαγγέλματα, μικροπωλητής, εργάτης ράφτης…μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’50 όταν θα ηχογραφήσει στην Οντεόν τον πρώτο του δίσκο με τίτλο «Παράγκες και παλάτια», χωρίς όμως επιτυχία Το μέταλλο της φωνής του με την χαρακτηριστική βραχνάδα, αρχίζει να τον κάνει γνωστό και η επιτυχία θα έρθει με το δεύτερο δίσκο του «Δεν είμαι ένοχος» του Χρήστου Νικολόπουλου.

Εγκαθίσταται μονίμως στην Αθήνα, υπογράφει συμβόλαιο με την Columbia και αρχίζει να συνεργάζεται με καταξιωμένους καλλιτέχνες, Τσιτσάνη, Παπαϊωάννου, Μητσάκη, Καίτη Γκρέυ, Πόλυ Πάνου, Περπινιάδη, Ρίτα Σακελλαρίου κ ά.

Εμφανίζεται στα κέντρα της εποχής «Ροσινιόλ», «Κεφάλας», «Φαληρικόν, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Όμως και στην δισκογραφία η μια επιτυχία διαδέχεται την άλλη. «Γιατί καλέ γειτόνισσα», «Στο Σταθμό του Μονάχου» του Άκη Πάνου το ’68, το ’70 από την ταινία «Ορατότης μηδέν» το τραγούδι των Μίμη Πλέσσα και Λευτέρη Παπαδόπουλου «Βρέχει φωτιά στην στράτα μου», το ’71 τα σουξέ «Παλιατζής» και « Αγάπη μου επικίνδυνη», το ’76 «Πικρά και ανθρώπινα».

Και ερχόμαστε στην απόλυτη καθιέρωσή του, στην δεκαετία του ’80, όπου αλλάζει δισκογραφική εταιρεία και μπαίνει στην Minos. «Υποκρίνεσαι» με τραγούδια του Τάκη Σούκα και Θανάση Πολυκανδριώτη. Το ’85 «Ο Σαλονικιός» του Χρήστου Νικολόπουλου και του Λευτέρη Παπαδόπουλου, το ’86 «Ο ταξιτζής», το ’88 «Εγώ, ο ξένος» και το κύκνειο άσμα του το 1990 «Ποιος άλλος», όλα του Τάκη Μουσαφίρη

Παντρεμένος από το 1955 στην Θεσσαλονίκη, με την Γεωργία, απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια και ένα κορίτσι. Και οι τρεις γιοί του, ο Άγγελος, ο Στέλιος και ο Διαμαντής είναι καταξιωμένοι λαϊκοί τραγουδιστές.

Από τον Χάρη Κόντο

Eurovision 2011

Στον Α΄ ημιτελικό που γίνεται σήμερα, συμμετέχουν με σειρά εμφάνισης, Πολωνία, Νορβηγία, Αλβανία, Αρμενία, Τουρκία, Σερβία, Ρωσία, Ελβετία, Γεωργία, Φινλανδία, Μάλτα, Άγιος Μαρίνος, Κροατία, Ισλανδία, Ουγγαρία, Πορτογαλία, Λιθουανία, Αζερμπαϊτζάν και η Ελλάδα.

Ο Λούκας Γιώρκας εκπροσωπεί την χώρα μας στον φετινό διαγωνισμό της Eurovision με το τραγούδι «Watch My Dance» στο οποίο συμμετέχει και ο Stereo Mike. Το κομμάτι ζεϊμπέκικο με στοιχεία ραπ, έχει συνθέσει ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος και τους στίχους έχει γράψει η Ελεάνα Βραχάλη.

Πάνος Γεραμάνης

Γεννήθηκε το 1946 στο Βασιλικό Χαλκίδας. Μαθητής ακόμα αρχίζει να εκδίδει μια εφημεριδούλα. Από τα 16 του χρόνια στράφηκε στο αθλητικό ρεπορτάζ. και συνεργάζεται με την εφημερίδα «Φως των σπορ». Πολλές φορές μάλιστα για να καλύψει ματς για την εφημερίδα ανέβαινε σε φορτηγά που μετέφεραν τούβλα στην Αθήνα και ξαναγύριζε το πρωί για να πάει σχολείο.

Την ίδια εποχή αρχίζει να ασχολείται με το λαϊκό τραγούδι, παίρνοντας συνεντεύξεις από τραγουδιστές και συνθέτες της εποχής, Απ. Καλδάρα, Μ. Βαμβακάρη, Β. Τσιτσάνη, Άκη Πάνου, Γ. Μητσάκη, Σ. Μπέλλου, Μαρινέλα, Πόλυ Πάνου, Καίτη Γκρέϋ κ ά. Από τις συνεντεύξεις αυτές ξεκίνησε και η γνωριμία του που εξελίχθηκε σε αδελφική φιλία με τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Εργάστηκε ακόμα στις εφημερίδες Ακρόπολις, Απογευματινή, Έθνος, Κέρδος, Πρώτη, ΝΕΑ, Ομάδα. Συνέγραψε βιβλία «Ρεπορτάζ από την Σιβηρία» (1986), αυτοβιογραφίες «Εγώ ο Σερ» (Γρ. Μπιθικώτσης), ημερολόγιο «Όταν η φωνή φτάνει τον θρύλο» (Στ. Καζαντζίδης), ακόμα κείμενα, συνεντεύξεις και σχόλια του για τους ανθρώπους του πενταγράμμου συνόψισε στο βιβλίο του «Η ζωή μου ένα τραγούδι»

Έκανε ακόμα ραδιόφωνο, στον 902 αριστερά στα FM, εκπομπή για το λαϊκό τραγούδι, στην Ελληνική Ραδιοφωνία τους «Λαϊκούς Βάρδους», στην ΕΡΑ Σπορ τους «Άσσους των γηπέδων», ΕΡΑ 5 «Φωνή της Ελλάδας» κ ά.

Τιμήθηκε με το δημοσιογραφικό βραβείο του 1999 από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Α. Β. Μπότση, βραβείο από τον Δήμο Ληλαντίων το 2002.
Πέθανε στις 2 Μαΐου του 2005, από ανακοπή καρδιάς, στα 59 του χρόνια.

Χάρης Κόντος

Μάριος Τόκας

Τρία χρόνια αφότου ταξίδεψε «Μ’ ένα τσιγάρο σέρτικο» στα «Δίδυμα φεγγάρια»

Ο Μάριος Τόκας γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου του 1954 στην Λεμεσό της Κύπρου. Μαγεύεται όταν παρακολουθεί μια συναυλία του Θεοδωράκη το ’67 στην Λεμεσό και αρχίζει να ασχολείται με την μουσική, από τα 13 του χρόνια, ιδιαίτερα όταν ο πατέρας του, του κάνει δώρο ένα πιάνο.

Όταν είναι φαντάρος γίνεται η τουρκική εισβολή και εκείνος υπηρετεί στην πρώτη γραμμή και στις δυο φάσεις της. Το 1975 έρχεται στην Αθήνα, όπου παρακολουθεί μαθήματα στο Εθνικό Ωδείο, ενώ ταυτόχρονα γράφεται στην φιλοσοφική σχολή.

Η γνωριμία του με τον Μάνο Λοϊζο, που ήταν επίσης κυπριακής καταγωγής, θα είναι το διαβατήριο για την πρώτη του δισκογραφική δουλειά «Τα τραγούδια της παρέας» με ερμηνευτή τον Μανώλη Μητσιά.

Ακολουθούν συνεργασίες με σημαντικούς τραγουδιστές: Γιάννης Πάριος, Γιώργος Νταλάρας, Δημήτρης Μητροπάνος, Γλυκερία, Λάκης Χαλκιάς, Θέμης Αδαμαντίδης, Κατερίνα Κούκα, Πασχάλης Τερζής κ ά

Η μια επιτυχία διαδέχεται την άλλη: «Αννούλα του χιονιά», «Απ’ τον Πύργο τον λευκό», «Άστο να πάει άστο», «Γεντί κουλέ», «Δίδυμα φεγγάρια», «Έλα πάλι από την αρχή», «Η νύχτα μυρίζει γιασεμί», «Θάλασσες», «Θυμάμαι», «Σαν τρελό φορτηγό», «Τις ώρες που σε θέλω», «Το σημάδι», «Φωτιά στα κόκκινα», «Φυσαρμόνικα», «Ψηλά τα χέρια», «Νύχτα πες μου», «Οι κολασμένοι» κ ά

Μερικοί από τους σημαντικούς σταθμούς στην καριέρα του, αποτέλεσαν η συνεργασία του με τον Δημήτρη Μητροπάνο στον δίσκο «Λαδάδικα», η συνεργασία του το 1981 με τον Γιάννη Ρίτσο στον δίσκο «Πικραμένη μου γενιά», η παράσταση που έδωσε στο Ηρώδειο το 2002, συναυλίες στο εξωτερικό με ξεχωριστή εκείνη το 2004 στην Αυστρία.

Θα χτυπηθεί από την επάρατο νόσο και θα αφήσει την τελευταία του πνοή, στα 54 του χρόνια, στο θεραπευτήριο Υγεία στις 27 Απριλίου του 2008.

Χάρης Κόντος

«Τα παιδιά του Πειραιά»

Ο Μάνος Χατζιδάκις στις 17 Απριλίου 1961 κερδίζει το βραβείο Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού με μια από τις εμπορικότερες συνθέσεις του 20ου αιώνα «Τα παιδιά του Πειραιά», σε στίχους και μουσική του ίδιου, από την ταινία του Ζυλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή» με πρωταγωνίστρια την Μελίνα Μερκούρη, που είπε και το τραγούδι.

Ο μεγάλος μας συνθέτης αρνήθηκε επίμονα αυτή την διάκριση. Σε μια συνέντευξή του μάλιστα είχε δηλώσει: «Πολύ αργότερα ανακάλυψα πως τα όνειρα των άλλων δεν είχαν σχέση με τα δικά μου. Τότε το επίσημο κράτος με γιόρτασε για το Όσκαρ που πήρα ερήμην και έξω από τα δικά μου σχέδια. Πάλεψα χρόνια για να αφαιρέσω αυτόν τον τίτλο τιμής από την πλάτη μου, μα δεν τα κατάφερα. Ο αγώνας, όμως, αυτός με βοήθησε να ξαναγίνω νέος ή καλύτερα, να ξαναγίνομαι νέος κάθε φορά που ο χρόνος μου πετούσε μια επίσημη υπενθύμιση της παρουσίας του».

Aπ' το παράθυρό μου στέλνω
ένα δύο και τρία και τέσσερα φιλιά
που φτάνουν στο λιμάνι
ένα και δύο και τρία και τέσσερα πουλιά

Πώς ήθελα να είχα ένα και δύο
και τρία και τέσσερα παιδιά
που σαν θα μεγαλώσουν όλα
θα γίνουν λεβέντες για χάρη του Πειραιά

Όσο κι αν ψάξω, δεν βρίσκω άλλο λιμάνι
τρελή να με 'χει κάνει, όσο τον Πειραιά
Που όταν βραδιάζει, τραγούδια μ' αραδιάζει
και τις πενιές του αλλάζει, γεμίζει από παιδιά

Από την πόρτα μου σαν βγω
δεν υπάρχει κανείς που να μην τον αγαπώ
και σαν το βράδυ κοιμηθώ, ξέρω πως
ξέρω πως, πως θα τον ονειρευτώ…

Άκης Πάνου

Ο Αθανάσιος Πάνου γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1933 στα Πατήσια και μεγάλωσε στην Καλλιθέα. Ήταν το 3ο από τα 6 παιδιά της οικογένειας του αυστηρού στρατιωτικού υπαλλήλου της βασιλικής φρουράς, που καταγόταν από την Ελάτεια Ναυπακτίας και της Πειραιώτισσας γυναίκας του, που τον γαλούχησε στο τραγούδι.

Από μικρός μαθαίνει μπουζούκι και κιθάρα και παρ’ όλες τις προσπάθειες του πατέρα του, να ακολουθήσει κάποιο αξιοπρεπές επάγγελμα (χωροφύλακας, μηχανικός αυτοκινήτων κ ά), εκείνος αρχίζει να παίζει σε διάφορα κέντρα με τον αδελφικό του φίλο Γιάννη Σταματίου ή Σπόρο. Στα 17 του χρόνια θα κάνει τον πρώτο του γάμο με την Δήμητρα, θα χωρίσει και θα ξαναπαντρευτεί αργότερα την Άννα, με την οποία θα αποκτήσει 4 παιδιά.

Συνεργάζεται με πολλούς τραγουδιστές, Καίτη Γκρεϋ, Δούκισσα, Πάνο Γαβαλά, Χ. Λαμπράκη, Β. Μοσχολιού, Γ. Λύδια, Στ Καζαντζίδη, Λ. Διαμάντη, Πόλυ Πάνου, Μ. Μενιδιάτη, Τόλη Βοσκόπουλο, Μ. Μητσιά, Γ. Νταλάρα κ ά
Μερικά από τα τραγούδια του: «Να’ χα το κουράγιο», «Πήρα από το χέρι σου νερό», «Το περίγελο», «Γιατί καλέ γειτόνισσα», «Θάλασσα τι μου ‘χεις κάνει», «Όταν σημάνει η ώρα», «Στο σταθμό του Μονάχου», «Η ζωή μου όλη», «Στο θολωμένο μου μυαλό», «Για κοίτα με στα μάτια λοιπόν», «Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα» κ ά.

Πολύπλευρη προσωπικότητα και με αντιφατικές όμως πλευρές, όπως αυτή στο τέλος της ζωής του που τον οδήγησε στην φυλακή, καθώς καταδικάστηκε σε ισόβια, αφού σκότωσε μετά από μια αψιμαχία τον Σ. Γιαλαμά, που είχε δεσμό με την κόρη του.
Αφήνει στις 9 Απριλίου 2000 την τελευταία του πνοή στα 67 του χρόνια, στο Ευγενίδειο Θεραπευτήριο, όπου νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα προσβεβλημένος από καρκίνο στο πάγκρεας.

Χάρης Κόντος

Γρηγόρης Μπιθικώτσης

Ο Σερ της Ρωμιοσύνης

Το τελευταίο παιδί της οκταμελούς οικογένειας του Γιάννη και της Τασίας Μπιθικώτση, που κατάγονταν από την Κάρυστο, γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1922, σε μια φτωχογειτονιά στο Περιστέρι, στην οδό Μυκηνών 5. Η εποχή δύσκολη, μετά την μικρασιατική καταστροφή, η φτώχια και ο αγώνας για επιβίωση, αναγκάζουν τον μικρό Γρηγόρη, μόλις τελειώσει το Δημοτικό, να μάθει μια τέχνη, υδραυλικός, για να επιβιώσει.

Κοντά τους, στο Περιστέρι, στην ταβέρνα του Ηπειρώτη, ακούει τον Μάρκο Βαμβακάρη, τον Παγιουμτζή, τον Χατζηχρήστο και τον νεαρό τότε Μανώλη Χιώτη. Μαγεύετε και από τον Βαμβακάρη και από το μπουζούκι. Και όταν καταφέρνει με χίλια ζόρια να αγοράσει ένα μπουζούκι, ακόμα και η αντίδραση των δικών του δεν είναι ικανή, να τον αποτρέψουν, να μάθει να παίζει.

Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και αμέσως μετά, το μπουζούκι που παίζει γυρνώντας τις γειτονιές, τον βοηθά να επιβιώσει, καθώς μαζί με τον Ζαφειρίου και τον Δημάκη, κάνουν το θρυλικό «Τρίο Κιτάρα». Την περίοδο 1945-47 υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία, Ακολουθεί η εξορία του στην Μακρόνησο και η γνωριμία του με τον Μίκη Θεοδωράκη, η συνεργασία τους όμως θα γίνει λίγα χρόνια αργότερα

Το 1949 ο Μπιθικώτσης αγγίζει το όνειρό του, ο Μάρκος Βαμβακάρης και η Σούλα Καλφοπούλου, ερμηνεύουν το πρώτο τραγούδι που έχει γράψει σαν συνθέτης πάνω σε στίχους του Χαράλαμπου Βασιλειάδη «Το κανδήλι τρεμοσβήνει». Η συνθετική του καριέρα έχει αρχίσει. Καλλιτέχνες όπως η Πόλυ Πάνου, που με δική του σύνθεση «Πήρα την στράτα την κακιά» ξεκίνησε την δισκογραφία της, η Καίτη Γκρέϋ και ο Στ. Καζαντζίδης «Απόψε ονειρεύτηκα», «Άπονε τύραννε» Ρένα Ντάλμα, «Χαράματα θα φύγω» Γιώτα Λύδια, «Φεγγάρι χλωμό» με τον Μανώλη Αγγελόπουλο η Βίκυ Μοσχολιού, ερμηνεύουν τα τραγούδια του, αλλά και εμφανίζονται μαζί του στα κέντρα, με την δική του ορχήστρα.

Η δωρική και ξύλινη φωνή του, όπως έχει χαρακτηριστεί, μοναδική κι ανεπανάληπτη όμως, ακούγεται για πρώτη φορά το 1955 στην σύνθεσή του σε στίχους του Γιάννη Παπαδόπουλου, «Τρελοκόριτσο». Η καθιέρωση έρχεται δυο χρόνια αργότερα , όταν ερμηνεύει το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Γαρύφαλλο στ’ αυτί», από την γνωστή ταινία «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο».

Αρχίζει να ερμηνεύει με ιδανικό τρόπο, τραγούδια των μεγάλων δημιουργών του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού. Από την «Φραγκοσυριανή» και «Τα ματόκλαδά σου λάμπουν» του Μάρκου Βαμβακάρη, από το «Μπαξέ τσιφλίκι» και το Μεσ’ στην πολλή σκοτούρα μου», μέχρι «Στον Πειραιά συννέφιασε» του Γιώργου Μητσάκη και το «Χρήμα δεν το λογαριάζω» του Μανώλη Χιώτη.

Το 1960 είναι η κορυφαία στιγμή για το ελληνικό τραγούδι, η συνεργασία με τον Μίκη. Η φωνή του Μπιθικώτση ανοίγει την πόρτα στον λόγο των μεγάλων ποιητών. «Επιτάφιος» του Ρίτσου, («Πού πέταξε τα’ αγόρι μου», «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες», «Βασίλεψες αστέρι μου», «Να’ χα τα αθάνατο νερό»), «Ανάμεσα Σύρο και Τζιά» του Οδυσσέα Ελύτη, «Δραπετσώνα» του Τάσο Λειβαδίτη, (1961) «Σε πότισα ροδόσταμο» του Νίκου Γκάτσου, (1962) «Επιφάνεια» του Γιώργου Σεφέρη, («Στο περιγιάλι το κρυφό», «Κράτησα την ζωή μου), «Καημός» του Δημήτρη Χριστοδούλου, «Νήσος των Αζορών», «Η ρομβία» του Μέντη Μποσταντζόγλου, (1963) «Βάρκα στο γιαλό», «Το φεγγάρι κάνει βόλτα» του Μ. Κατσαρού (1964) «Οι μοιραίοι» του Κώστα Βάρναλη, (1966) «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη («Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ», «Ένα το χελιδόνι», «Της αγάπης αίματα»), «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου ( «Αυτά τα δέντρα», «Θα σημάνουν οι καμπάνες», «Όταν σφίγγουν το χέρι»), «Χελιδονάκι» «Χρυσοπράσινο φύλλο», του Λ. Μαλένη κ ά

Συνεργάστηκε και με άλλους σημαντικούς συνθέτες. Με τον Βασίλη Τσιτσάνη «»Σ’ όλα τα στέκια θα μπουκάρω», «Στα Τρίκαλα στα δυο στενά», «Μες την πολλή σκοτούρα μου», «Πάλιωσε το σακάκι μου», «Όταν συμβεί στα πέριξ», «Πέφτεις σε λάθη» κ ά. Με τον Σταύρο Ξαρχάκο «Άπονη ζωή», «Φτωχολογιά», «Στου Δεληβοριά», «Σαββατόβραδο στην Καισαριανή», «Τι έχει και κλαίει το παιδί», «Θα ‘ρθει άσπρη μέρα και για μας», «Μάτια βουρκωμένα», «Υπομονή», «Τα ρολόγια».

Με τον Μπάμπη Μπακάλη «Αθήνα ντερμπεντέρισσα», «Φέρτε μου χίλιες μάγισσες». Με τον Απόστολο Καλδάρα «Στ Αποστόλη το κουτούκι», «Μάγκας βγήκε για σεργιάνι», «Πήραμε την κάτω βόλτα». Με τον Γ. Μητσάκη «Βασίλεψε ο ήλιος», «Στον Πειραιά συννέφιασε», «Ο πατέρας», με τον Απ. Χατζηχρήστο «Η άμαξα με στην βροχή», με τον Γιώργο Ζαμπέτα «Κυρ Αλέκο», «Μια κεφαλονίτισσα» κ ά.

Άφησε την τελευταία του πνοή στις 7 Απριλίου 2005, στο νοσοκομείο Υγεία σε ηλικία 83 ετών

Από τον Χάρη Κόντο

Μανώλης Καλομοίρης

Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1883, η καταγωγή του ήταν από την Σάμο. Σπούδασε μουσική στην Αθήνα, την Κωνσταντινούπολη και την Βιέννη, ύστερα διορίστηκε καθηγητής του πιάνου στο Χάρκοβο της Ρωσίας.

Το 1910 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και αρχίζει την μουσική του δραστηριότητα, με φιλοδοξία πάνω από όλα να βάλει τα θεμέλια μιας εθνικής μουσικής παιδείας.

Διετέλεσε γενικός Επιθεωρητής των Στρατιωτικών Μουσικών, Πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Μουσικών και αντιπρόεδρος του Διοικητικού Ανώτατου Συμβουλίου Μουσικής του Υπουργείου Παιδείας. Ήταν καθηγητής του πιάνου και της θεωρίας στο Ωδείο των Αθηνών.

Μαζί με άλλους καλλιτέχνες ίδρυσε το Ελληνικό Ωδείο, όπου δίδαξε από το 1919-26, οπότε ίδρυσε το δικό του Ωδείο με την ονομασία Εθνικόν Ωδείον. Τιμήθηκε με το Αριστείο Γραμμάτων και Τεχνών, ενώ το 1945 έγινε ταχτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Πέθανε στις 3 Απριλίου 1962

Το έργο του αν και είναι αρμονικά συγκερασμένο, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί δισυπόστατο, από την μια μεριά η έμπνευσή του προέρχεται από την ελληνική πραγματικότητα, την νεοελληνική λογοτεχνία και ποίηση, ένθερμος υποστηριχτής του δημοτικισμού και από την άλλη η τεχνοτροπία του, ανταποκρίνεται προς τις σύγχρονες ανάγκες της μουσικής σύνθεσης.

Έργα του: «Ο Πρωτομάστορας», «Το δακτυλίδι της μάνας», «Κωνσταντίνος Παλαιολόγος», «Η Συμφωνία της λεβεντιάς», «Ο θάνατος της ανδρειωμένης», «Μηνάς ο ρέμπελος», «Ανατολή», «Εξωτικά νερά» κ ά