Μαντάμ Κιουρί

Η Μαρία Σκλοντόφσκα, γνωστότερη ως μαντάμ Κιουρί, γεννήθηκε στην Βαρσοβία στις 7 Νοεμβρίου του 1867 Ήταν το πέμπτο παιδί μιας ευκατάστατης οικογένειας. Μετά την αποφοίτησή της από το Γυμνάσιο και καθώς δεν επιτρεπόταν η φοίτηση γυναικών στα πολωνικά πανεπιστήμια, το 1891 σε ηλικία 24 ετών, έρχεται στο Παρίσι, όπου παρακολουθεί μαθήματα θετικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης. Εκεί γνωρίζει και τον σύζυγό της Πέτρο Κιουρί. Μαζί ασχολήθηκαν με την ραδιενέργεια, απομόνωσαν το στοιχείο ράδιο, ανακάλυψαν το πολώνιο και μια ολόκληρη σειρά ραδιενεργώνστοιχείων, κατατάσσοντάς τα σε οικογένειες. Το 1903 τιμήθηκαν με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Μετά τον πρόωρο θάνατό του σε τροχαίο ατύχημα, η Μαρία συνέχισε μόνη τις έρευνές της και το 1921 πήρε το βραβείο Νόμπελ Χημείας. Πέθανε στις 4 Ιουλίου 1934.

1903: «Ορεστιακά»

Ξεσπούν ταραχές στην Αθήνα, από τις 6-9 Νοεμβρίου, γνωστές ως «Ορεστιακά» με αφορμή το γλωσσικό ζήτημα. Στο Βασιλικό (Εθνικό) Θέατρο παίζεται η «Ορέστεια» του Αισχύλου σε δημοτική γλώσσα, κατά μετάφραση του καθηγητή Γιώργου Σωτηριάδη. Οι υπέρμαχοι της καθαρεύουσας με αρχηγό τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Γ. Μυστριώτη, ξεσηκώνονται απαιτώντας να ματαιωθεί η παράσταση. Η κυβέρνηση δεν ενδίδει στην αξίωσή τους και έτσι το βράδυ της 8ης Νοεμβρίου που θα παιζόταν το έργο, οργανώνουν συλλαλητήριο. Η κυβέρνηση δίνει εντολή στον στρατό να διαλύσει τους διαδηλωτές και στην συμπλοκή που ακολουθεί, σκοτώνονται τρία άτομα και τραυματίζονται επτά.

1912: Το Άγιο Όρος εντάσσεται με πράξη στο ελληνικό κράτος.

Το θωρηκτό «Αβέρωφ», το αντιτορπιλικό «Θύελλα» και τα ανιχνευτικά «Ιέραξ» και «Πάνθηρ», υπό τον αρχηγό του στόλου του Αιγαίου Παύλο Κουντουριώτη, καταπλέουν στον όρμο της Δάφνης του Αγίου Όρους. Αποβιβάζεται άγημα 300 ανδρών, που επικυρώνει την αποβατική ενέργεια και ανυψώνει την ελληνική σημαία.
Στις 3 Νοεμβρίου συνέρχονται σε συνεδρίαση οι αντιπρόσωποι όλων των Μονών, πλην της Ρωσικής και υπογράφουν την κατάλυση των τουρκικών αρχών, επί του Αγίου Όρους και την ένταξή του στο ελληνικό κράτος. Στις 5 Νοεμβρίου υπογράφεται η επίσημη πράξη ένταξης

1507: Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι αρχίζει να ζωγραφίζει την Μόνα Λίζα.

Ο Φλωρεντινός Φραγκίσκος Τζανόβι Ντε Τζιακόντο, μισθώνει τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι να ζωγραφίσει την σύζυγό του Mona Liza Geraldini. Η περίφημη προσωπογραφία της Μόνα Λίζα είναι ευρύτερα γνωστή ως Τζιοκόντα. Για να την φιλοτεχνήσει θα χρειαστεί τέσσερα χρόνια. Το αποτέλεσμα όμως, ξεπέρασε κάθε προσδοκία, ενώ αποτελεί μέχρι και σήμερα θέμα, σε εικαστικούς και μη το αινιγματικό της χαμόγελο. Ο καλλιτέχνης μέσα από την αιθέρια έκφραση, την σχεδόν άϋλη και την άπιαστη ποιοτική γοητεία στην μορφή της Τζιοκόντα εκφράζει μια μυστική αίσθηση ως προς την απεικόνιση των πραγμάτων

Ανδρέας Κάλβος

Ο Ανδρέας Κάλβος γεννήθηκε το 1792 στην Ζάκυνθο, γόνος εύπορης οικογένειας. Σπούδασε στο Λιβόρνο της Ιταλίας. Το 1812 μετά τον θάνατο του πατέρα του και ενώ βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, συναντάει στην Φλωρεντία, τον επίσης ζακυνθινό ποιητή Ούγο Φώσκολο, που τον βοηθάει να συνεχίσει τις σπουδές του. Όταν οι δυο φίλοι θα χωρίσουν, για να ζήσει κάνει ιδιωτικές παραδόσεις, μεταφράσεις εκκλησιαστικών συγγραμμάτων, ακόμα και τον δημοσιογράφο.

Με την επανάσταση του ’21, έρχεται στο Ναύπλιο για να προσφέρει –όπως έγραψε ο ίδιος- ακόμα μια καρδιά ενάντια στα όπλα των Οθωμανών. Η προσφορά του δεν θα εκτιμηθεί. Φεύγει πικραμένος για την Κέρκυρα, όπου σε αναζήτηση εργασίας διορίζεται γυμνασιάρχης σε Κερκυραϊκό Γυμνάσιο και αργότερα καθηγητής της φιλοσοφίας στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Ο Ανδρέας Λασκαράτος και ο Γεράσιμος Μαρκοράς ευτύχησαν να είναι μαθητές του.

Στα 1852 αναγκάζεται για στερνή φορά να ξενιτευτεί κι έτσι στα 77 του χρόνια πεθαίνει στο Λονδίνο στις 3 Νοεμβρίου του 1869, παρότι σε μια από τις αριστουργηματικές του «Ωδές» του (Ο Φιλόπατρις) είχε από καρδιάς ευχηθεί: «Ας μην μου δώσει η μοίρα μου/ εις ξένην γην τον τάφο/ είναι γλυκός ο θάνατος/ μόνον όταν κοιμώμεθα / εις την πατρίδα».
Πηγή: www.new-page.gr

Το καλάθι του Νοεμβρίου

Το Νοέμβριο είναι στον καιρό τους, τα αχλάδια, τα κυδώνια, τα εσπεριδοειδή (πορτοκάλια, λεμόνια, μανταρίνια), τα μήλα, οι μπανάνες και τα ρόδια.
Από λαχανικά βρίσκουμε κουνουπίδι, μπρόκολο, κολοκύθες, λάχανο, πράσα, σέλινο, άνηθο, σπανάκι, καρώτα, ραδίκια, ρόκα, παντζάρια, μαρούλι, σαλάτες, κρεμμυδάκια φρέσκα. Ακόμα καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα, φουντούκια, σταφίδες, ξερά σύκα

Αυτή την εποχή αρχίζει η συλλογή του ελαιόκαρπου για την παραγωγή της βρώσιμης ελιάς και του ελαιόλαδου. Μπορείτε να μαζέψετε ελιές, πράσινες για τσακιστές και μαύρες, να τις βάλετε σε βαζάκια για όλο τον χρόνο. Το λάδι της πρώτης σοδιάς, το αγουρέλαιο, αρχίζει να διατίθεται στην αγορά, από τα μέσα Νοεμβρίου, είναι πρασινωπό και η γεύση του είναι πλούσια, φρουτώδης και πιο πικάντικη έως ελάχιστα πικρή.

Ξεκινάει η διάθεση των ώριμων κίτρινων τυριών, γραβιέρες, κεφαλοτύρι, το Σαν Μιχάλης, κασέρι, κοπανιστή, λαδοτύρι, μανούρα, μετσοβόνε, μυζήθρα ξηρή, ξινομυζύθρα, κρασοτύρι, κατσικίσιο και πρόβειο γιαούρτι Από κρέατα βρίσκουμε λουκάνικα, χοιρινό, πατσά και ποδαράκια, πηχτή, κυνήγι και θηράματα, καθώς έχει αρχίσει το κυνήγι, αλλά και σαλιγκάρια
Τέλος τα ψάρια βρίσκονται στην καλύτερή τους εποχή, καθώς οι τράτες σαλπάρουν και απλώνουν τα δίκτυα τους, Έχουμε σε αφθονία βραστόψαρα –χάνοι, γύλοι, πέρκες, σκορπίνες, δράκαινες, χελιδονόψαρα, πεσκανδρίτσες, καπόνια, χριστόψαρα- μπακαλιαράκια, γλώσσα, γαύρο, μαριδάκι, σαρδέλες, μπαρμπούνια, κουτσομούρες, σαφρίδια, συναγρίδες, φαγκρί, καλαμάρια, θράψαλα, χταπόδια και γαρίδες.

Η ταυτότητα του μήνα

Ο Νοέμβριος είναι ο τελευταίος μήνας του φθινοπώρου και ο ενδέκατος μήνας του χρόνου. Κατά το ρωμαϊκό ημερολόγιο, που άρχιζε από τον Μάρτιο ήταν ένατος και απ’ αυτό πήρε και το όνομά του, novem=ένατος. Έχει τριάντα μέρες που είναι οι μικρότερες του χρόνου και γι αυτό τον ονόμαζαν παλαιότερα «χαμένο μήνα», αλλά και Σποριά, γιατί είναι ο κυριότερος μήνας για την σπορά των σιτηρών, Παχνιστή γιατί βάζουν τα ζώα στο παχνιά, ακόμα Βροχάρη, Κρασομήνα και από τις γιορτές του Αι-Στράτηγο ή Αι Ταξιάρχη, Αι Φίλιππο ή Φιλιππιώτη, Άγι Ανδρέα ή Άγι Ανδριά
Ο Νοέμβριος αντιστοιχεί στον μήνα Πυανεψώνα του Αττικού ημερολογίου.

Παροιμίες για τον Νοέμβριο
Νοέμβρης όργωμα κι ελιές, δεν λείπουν οι δουλειές
Ο Νοέμβρης έκλεισε, το ζευγάρια είναι στον σταύλο, κι ούτε δουλειές στον κάμπο
Στις τριάντα του Αι Ανδριός, αγριεύει ο καιρός
Τον Οκτώβρη τα κουδούνια, τον Νοέμβρη τα παραμύθια
Όποιος σπείρει τον Νοέμβρη, ούτε σπόρο δεν θα πάρει
Όταν έρθει ο Νοέμβρης σιγομπαίνει κι ο χειμώνας
Τον Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες